Za blisko

jesteśmy zbyt blisko siebie

byśmy mogli przyjść do siebie

to byłoby niebezpieczne

uciekaj, umykaj od tej miłości

bo mała iskra rozpali płomień

i spali nas od środka

uciekaj, uciekaj czasu jest niewiele

każdy dzień otwiera ranę

i spływa krwią

promieniowanie wewnętrznych obrazów
może skomplikować rzeczywistość
w jej żywych rysach śmierć

bez wódki nie uciekniesz od demonów

z pistoletem w dłoni

nie możemy zasypiać obok siebie

jesteśmy zbyt blisko, byśmy mogli

przyjść do siebie we śnie

bo tam toczy się wspomnienie i krew

17.02.2017

Slawa Kornacka

z google