moje odbicie w lustrze
z każdym dniem zmienia front
wczoraj było ciepłe jak maj
jak lipcowy deszcz w środku lata
dziś zaraz po przebudzeniu
ujrzałam w swoim spojrzeniu smutek
wielki jak załamanie pogody
gęsty i ciemny
kryje się za nim martwa pustka
przestrzeń w której dusza wyje do gwiazd
serce staje się pustynią
a świat grobem
23.05.2020
Gloria O
oby ten smutny klucz
dzikich myśli
połączył mnie z tobą
w twoim locie do gwiazd
Gloria O
nie każda miłość jest podróżą przez życie
nie każda potrzebuje wspólnych planów
domu dziecka i psa
lecz każda w swoim czasie jest czysta
nie każda miłość bywa tą pierwszą
i nie każda zostaje na zawsze
ale każda czegoś uczy
zostawia ważną lekcję
gdybyśmy potrafili tak o niej myśleć
tak ją odbierać i tak czuć
nasz świat nie waliłby się nam na głowę
byłoby w nas mniej cierpienia
więcej zrozumienia
i szacunku dla każdej minionej obecności
dlaczego to co chwilę trwa
ma miłością nie być
skoro sekunda wystarczy
by narodziło się uczucie
w którym kochamy tak samo mocno
jak w obietnicy na zawsze
17.05.2017
Gloria O
dlaczego to co chwilę trwa
ma miłością nie być
skoro ta jedna chwila wystarczy
by rozkwitnąć szaleństwem
które rozsadza serce
dotąd trzymane w poniewierce
eksplozja wiosny
śpiew ptaków i dziki rój kwiatów
pyłek który wiruje w powietrzu
ogłusza zmysły
dopóki nagle wszystko nie zaniesie się śniegiem
wtedy uczucia pryskają
z miłością która po prostu chce odejść
bo czyż na tym świecie
cokolwiek ma prawo być wieczne
Gloria O
czasem rzucasz spojrzeniem gorszym niż poniedziałek
niby nic a jednak – mikro-zdrada w kosmosie dnia
potem nagle od wielkiego dzwonu i z hukiem fanfar
czujesz jak miłość odpala tę właściwą apkę
z czasem przychodzi to dziwne czasem
wciąga jak serial z dobrą intrygą
raz zachwyt że aż tchu brakuje
raz nerwowy zgrzyt na łączach
nie ogarniam tej zagadki w toku
i tak dryfuję w świecie skrojonym ze sprzeczności
gdzie prawda i fałsz idą w tango z moim sercem
życie jest neurotycznym choreografem
lubi psoty i nagłe zwroty akcji
23.05.2020
Gloria O
tęskniąc za tobą zasuwam drzwi duszy
zamknięty obwód
by żaden obcy głos nie zmącił tej ciszy
a ty gdzieś hen za horyzontem moich myśli
bledniesz w kadrze
zapominasz
milczysz
jestem tu w kokonie nieobecności
gdzie tęsknota pulsuje jak krew w żyłach
własny szum radiowy
ty gdzieś indziej zatracony w codziennym druku
w prozie godzin
a ja wciąż z suwmiarką w ręku
liczę ile pustych mil nas dzieli
23.05.2020
Gloria O
liryko córko Newtona
czuła uczennico praw dynamiki
dlaczego wiecznie mi umykasz
gdy słońce dotyka hamaku
widzę cię w malinowym chruśniaku
w snach tropię cię na balu u szatana
tam gdzie tańczy Mistrz z Małgorzatą
na litość boską – szukać damy u diabła
to jak nalać jej wódki a pić czysty spirytus
gdy świta słyszę twój śpiew
przesterowany na miłość Romea i Julii
czysta poezja dla ucha
twoje oczy – dzikie stado gołębic
refreny nucą księżyc i gwiazdy
pachnie wonny aloes
cud nut nad Wisłą
wczoraj na Starym Mieście
w kawiarnianym ogródku z królem Zygmuntem
przemykałaś między stolikami
dosypując do kawy źdźbła czystej namiętności
w fartuszku w serca
w kolorach którymi Tycjan podpalał Wenecję
aż po same góry
by wreszcie sięgnąć ludzkiej duszy
najważniejszą częścią ciebie
jest alegoria miłości
której ja nawet nie dotykam
23.05.2024
Gloria O
