poniedziałek, 1 czerwca 2026

Moje Podlasie

spróbuj opisać piękno podlaskiej ziemi

przypomnij sobie


w przepastnych niebach, w promieniach słońca

chodziłaś jak po wielkich dzikich plażach

dni wtedy były długie, od świtu do zachodu

pory roku wyznaczał nie papierowy kalendarz

a łąki, lasy, rzeki, kwiaty, ptaki i świstaki


gdy wiosną budziły się trawy i rozkwitały drzewa

żółte kaczeńce i białe zawilce uczyły kolorów

pojęć zazdrości i niewinności

barwne motyle poszerzały ich gamy


spróbuj przypomnieć sobie leśne owoce

zbierałaś jagody, maliny, poziomki czując ich zapach

wiedziałaś, że to czerwiec i środek lata

wróć myślą do muzyki świerszcza

do kapeli ptaków, gdy śpiewały koncert miesiąca


po czym złota jesień jej królewskie spichlerze

pełne smakowitych owoców i ziarna zbóż

dęby ku uciesze dzieci zrzucały żołędzie

wystarczyło wkłuć kilka patyczków

by, bawić się brązowym ludzikiem


po jesieni zima i najważniejsze w roku święta

nie skąpiła lodów i puchowych pierzyn

dziadek mróz malował na szybach cudowne witraże

ty przynosiłaś z lasu pachnące świerki i ubierałaś żywe choinki

co dziś wydaje się bajką jedną z tysiąca wielkich marzeń


jazda figurowa na lodzie, zjazdy na sankach

śniegowe bałwany - zabawom nie była końca

patrzyłaś jak konie galopowały po drogach

niczym po kazachstańskich stepach

powoziłaś nimi w zimowych zaprzęgach


przypomnij o domu, o wielkim ogrodzie

o pachnących babkach, mięsiwach

o opłatku przy wigilijnym stole

opiewaj ten świat

może gdzieś błądzi jego ostatnie światło

by rozbłysnąć tęczą w krainie pełnej blasku

w nim cała nadzieja...



31.05.2026

Gloria O


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dzieci Aniołki

Święto Dziecka — nie dla Was, Dla Was Pierwszy Listopada czeka. Bo dzisiaj łzy nie powinny płynąć, Tylko matka i ojciec pamiętają. Że...