Rzeki wezbrane łzami

pustka wypełnia nadzieję
zastyga w bezruchu

cichnie
nieruchomieje
w kącie drżący ognik życia
słaby, chybotliwy
nocą zanika, czuje strach i żal ponury
w dzień czuje bujność świata
promień słońca
zapach bzu dzikiego
i hipnotyczny rozkołys wiatrem
harmonijny świat pełen kolorów
i rzek wezbranych łzami 

 
28.02.2017 popr.