po długiej nocy
gdy świat był barw pozbawiony
z tęsknotą spojrzałam w niebo
księżyc na mnie czekał
ze snu zbudzony
miriadą ogni ubarwiony
i był blask o brzasku
jak owej nocy
we śnie przeżytej
odtąd stale powraca
bym mogła pięknem oczy poić
wśród rozkoszy cichej
15.06.2020
Gloria Sława Kornacka
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz