Powietrze pachnie macierzanką

powietrze pachnie macierzanką

idę za nim, jak dawniej za tobą

pusta droga, znikąd ciepłego słowa

boli mnie głowa

twoja gdzieś w świecie cieni
osnuta snem o jesieni
wspominasz nasz czas na ziemi
tęsknisz?

czy zgasła tęsknota twoja
jak świeczka na twoim grobie
szybko i bezgłośnie
odymiając moją twarz żałośnie

żal mój muszę dzielnie znieść

to wiem -

jeszcze miesiąc, może rok

może zawsze

wiatr szumnie powiewa

zatacza się od prawa do lewa

jakby pijany był-

płynie wieczór księżyc i łzy