Biel ciszy

 
me serce dogaduje się z ciszą
ona jedna wierna w obietnicach swych
delikatna i krucha

gdyby tak bezdźwięk można było kochać
zamiast ciebie
noc nie byłaby tak pusta i miłość niekłamana

gorzkie westchnienie, dwanaście pytań
i zegar dochodzi rutyną do północy
zagubione dźwięki w uszach

na spragnionych ustach miękka woń
parzonej kawy
wpiętej w biel ciszy 

6.04.2017

Gloria Sława Kornacka

Zmierzchanie

zmierzcha...
a ja nie powiem ci nawet dobranoc
bo, choć wczoraj byliśmy najszczersi
dziś snem tamte miejsca
twoja twarz w pyle mroku
mgłą zachodzi

zmierzcha...
a ja nie powiem ci nawet dobranoc
pod żaglami spuchniętych powiek
kres nieba ukryty
łzą w oku
idealny horyzont myślenia

zmierzcha...
a ja nie powiem ci nawet dobranoc
świat nocy zamknięty
jak szlaban na granicy
pilnowanej przez straże
z karabinem w ręku

14.06.2017
Gloria Sława Kornacka

Inny wymiar

chcę wierzyć, że jutro rozmawiać
z tobą będę bez telefonu i bez słuchawki
połączeni energią dusz
w płomieniu palącego się pragnienia

przytuleni dialektyką wyobraźni
w locie romantycznym
na pokładzie statku miłości
bez poczucia czasu
jak dwa promienie na pustyni Synaj
nad Zatoką Akaba

nie użyjesz swego głosu
lecz ja słyszeć go będę
upojona szeptem uśpionego nieba
pośród deszczu słów najpiękniejszych

 

10.10.2018

Gloria Sława Kornacka

Świtanie

po długiej nocy
gdy świat był barw pozbawiony
z tęsknotą spojrzałam w niebo

księżyc na mnie czekał
ze snu zbudzony
miriadą ogni ubarwiony

i był blask o brzasku
jak owej nocy
we śnie przeżytej

odtąd stale powraca
bym mogła pięknem oczy poić
wśród rozkoszy cichej

 

15.06.2020 

Gloria Sława Kornacka

Piękno ciała i duszy

miłość nie kupi wiecznego kochania
tak jak ciało nie napełni się
wieczną łąką wschodów i zachodów
gdy, przekwitną białe zawilce w olszynie
posiwieją czarne włosy pięknej Malwinie
i tobie mój kochanku uroczy zajrzy starość w oczy
egzystencja ma zmienną naturę
lecz każda jej pora jest niepowtarzalna
bo zdarza się tylko raz
i tylko zalety duszy przekwitnienia się nie zlękną
rozkwitłe nauką i sztuką piękną
przyjmuj więc upływ czasu radośnie
jesień też miewa chabrowe sny o wiośnie



31.10.2016


Gloria Sława Kornacka

 

Na wysokich obrotach

z wysokiej półki łatwiej
wzbić się do gwiazd
i dotknąć oblicza Boga

tam manna sama
z nieba leci
spiżarnia zawsze pełna łakoci

inaczej jest w dołach
tu trzeba się wspinać
by, sięgnąć poziomu zero

czasem życia nie starczy
by, dotknąć pierwszej półki gdzie chleb leży
i gdzie tu prawo i sprawiedliwość?

czy zna ktoś z nas premiera biednego
każdy z nich milionami obraca
i robi nam cyrk przed oczami

że my też możemy kupić obligacje skarbowe
by na inflacji nie stracić
tylko za co?

gdy od pierwszego do pierwszego
na życie nie starcza
a emeryt już w połowie miesiąca ma pusty portfel

inflacja na wysokich obrotach
wciąż po kieszeniach uderza
najmocniej tego biednego

22.06.2022
Gloria Sława Kornacka

Spylaj życie, jeśli musisz

Spylaj życie, jeśli musisz, ale czy nie byłoby lepiej

namalować obraz lub napisać list

upiec ciasto, lub zasiać zboże

zastanowić się nad różnicą między chcą i potrzebują!

 

Spylaj życie, jeśli musisz, ale czasu nie masz wiele

jest tyle rzek do przepłynięcia i gór do wspinania

muzyki do słuchania i książek do przeczytania

przyjaciół do zabawy i życia do odkrycia 

 

Spylaj życie, jeśli musisz, ale gdzieś tam na świecie
słońcem jest w twoich oczach, wiatrem we włosach

trzepotaniem śniegu w potoku z deszczem

ten dzień się nie powtórzy 

 

Spylaj życie, jeśli musisz, ale pamiętaj

starość szybko nadchodzi i nie jest miła

odejdziesz, bo będziesz musiał odejść

będziesz już tylko pyłem na gruzach tego co spyliłeś 

 

 

01.05.2016

 

Rose Milligan

przełożyła Sława Kornacka

 

Ocalona

 bieg życia homo sapiens można wiązać w poematy
śpiewać o nim hymny jak o cudzie Glorii
lecz spoglądając prawdzie w oczy
„dzisiaj żyjesz - jutro gnijesz”

wczoraj
ocalałam choć wielomilionowa armia plemników poległa
w tym morderczym wyścigu życia do jajeczka
pokonując tor przeszkód, pełen przewężeń
i zakrętów, niczym rajd Paryż Dakard

ocalałam
choć silny nurt kwaśnych wód nacierał przeciwlegle
a atak komórek odpornościowych
zaciekle bronił wstępu do wnętrza macicy

ocalałam
nad trumną z wiekiem otwartym w pustkę
aby szukać Boga, który przywróci mi
wiarę w ocalenie

tymczasem karmię się nadzieją w beznadziei
że po śmierci będę kwitła kwieciem
w ciętym bukiecie
gdy, zwiędnę wyrzucą mnie na śmietnik

wobec takiego dictum acerbum nasuwa się pytanie
czy podążając za mrokiem
za ciszą bezkresną, w której tracę oddech
ocaleję, od holokaustu ludzkości?


15.05.2021

Gloria Sława Kornacka 

 

 

W wirującym czasie

 

pisz pięknie, najpiękniej jak potrafisz

ubieraj słowa w myśli nie zwiędłe

lecz kryształowo czyste i zdrowe

niech rozkwitną nadziejami

w wirującym czasie

zasłuchane w szelest

delikatnego wiatru

i ślady łez w kąkolu

niech figlują z całym światem

byś mogła poczuć ich ciepły dotyk

i życia sens i smak 

 

6.03.2016

Sława Kornacka

obraz z sieci

Szeptem słów

                                             Lubię szeptać ci słowa które
                                                                                    nic nie znaczą
                                                        Bolesław Leśmian

lubię pieścić cię szeptem tak cichym

jak drżenie powietrza o zachodzie słońca

by serce twe oczarować masażem słów

wypełnionych pragnieniem

co ślad naszego szczęścia nosi w sobie

i lubię pieścić cię szeptem słów wypranych ze znaczeń

jak kolory z fartuszka dziecięcego

żądze studząc lub wzniecając

im ściślej je powiążesz i ułożysz w zdania

tym szybciej odnajdziesz całości sens 

 

i staną się tak jasne jak rozkwit łąk na wiosnę 

spojrzysz w moje oczy

i dojrzysz w nich błękit nieba

i zrozumiesz, że czekają twego pocałunku

którego tłem są tylko dwa słowa ... kocham cię...

Gloria Sława Kornacka 

6.03.2018

Jest tyle ludzkich serc

spójrz narody koczują pod mostem nienawiści

bezdomni szukają kawałka ziemi

gdzie kule nie świszczą

jest tyle ludzkich serc czekających na ratunek

szukających tratwy świętej Barbary

świateł i ogni płynących z serca

bram przyjaźni za którymi znika rozpacz

a tak dużo wojny w parlamentach

tak mało pokoju ciszy zrozumienia

za dużo brzmienia cymbałów

za mało muzyki ludzi i aniołów

szukam

natchnienia w tęsknotach, w pragnieniach

schowane w pudełkach pamięci

przewiązanej czerwoną wstążką

mogą być wzorem cnót wiary i nadziei

która budzi się 

jak noc przytulona do snów  

jak świt gdy światło staje się dniem

Gloria Korn
( z szuflady)

 

Na Nowy Rok

 

Na Nowy Rok

poznamy lampy przybysza
ognie ciche i wierne
by czerpać z nich natchnienie
nie trzeba nam jaskrawego światła
wystarczy świetlisty płomyk słońca
o poranku
i garść prawdy słów, która żyć będzie
w ludzkich sercach

Gloria S. Korn-Acka
28.04.2021

Zmartwychwstanki

 

każde sprzątanie, to wciąż za mało

by wziąć w garść cztery kąty i testament piąty

na każdej półce, w każdej szufladzie

„zmartwychwstanki”...

życie bez życia

płynie leniwie, bo dokąd tu gnać

nie spieszy się ich czas, nie spieszę się ja

karetka pogotowia też nie przyjechała na czas

śmierć była szybsza, w korkach nie musiała stać

 

Sława K.

6.02.2020

 

 

 

Mów do mnie...

mów do mnie poetycznie
mów prozaicznie
niecodziennie lub potocznie
mów do mnie jak chcesz
szeptem, krzykiem, gestem

mów w malinowym chruśniaku
ale mów od serca
kołysz mową, burzą słów
ogrzej

słowa nieś na ustach i ustom je daj

z miłością
bo bez miłości pusto 

 

12.03.2019

 

Sława  Kornacka (Gloria Korn)

Upojenie

 

żywiołem zmysłów jesteś

tonę w nim, coraz więcej tonę

chcę zatrzymać to

choć przez jeden moment 

 

oceanem rozkoszy jesteś

płomieniem w stosach wyobraźni

pożądaniem w jego szalonej miłości

otulam się szalem spełnienia 

 

jesteś jak wiatr

co chłodzi rozpalone uda

jak blask co je rozwiera

odmykasz i zamykasz 

 

jesteś jak deszcz

co smaki kobiety odmienia

i spija kroplami rosy

w międzyczasie istnienia 

 

obmywasz sobą moje ciało

obnażasz moją duszę

i pozwalasz, czynić z tobą to samo

na samym dnie rozpusty 

 

 

13.03.2016

©   Gloria S. Korn-Acka

Na niepamięć

Gorzko pachną, wspomnienia zaprawione łzami

kiedy, nic nie było pomiędzy nami

tylko czas wypełniony struną boskiej mocy

tylko myśli wprawione błyskawicą w drżenie 

 

Wiatr przegania liście pożółkłe

w mgłach ukryty dzwonek cichutki

który, śpiewa jak skowronek swe smutki

 

Na niepamięć, spisany testament 

wszystkie chwile, co nas urzekły

porą pożegnania. jakie to proste

i jakie spokojne, jak serce przymarłe 

 

 

13.03.2016

 

© Sława Kornacka ( Gloria Korn)

 

W SZEPCIE SŁÓW

szukam cię w szepcie słów

szukam cię we mgle wspomnień
przyjdź do mnie miły mój

swój oddech na ustach mi złóż
niech ta chwila rozbłyśnie
z wielką siłą
w duszy mej tak pełno wiosny
dla ciebie
ja pełna tęsknoty

 

 

Gloria Korn

6.03.2018 

 

Już nie ma gwarnych plaż...

 „Już nie ma dzikich plaż, Na których zbierałam bursztyny,
Gdy z psem do Ciebie szłam A mewy ósemki kreśliły, kreśliły”
Krzysztof Logan Tomaszewski

puste plaże Jastarni wiatr rozwiewa ślady stóp

słoneczny brzeg cicho łka za parawanem z mgieł

ukryty gdzieś w trawie świerszcz, złote melodie gra

jak wtedy, gdy gwarną plażą z tobą szłam 

 

w serce wbija się nostalgia, a w duszę dziki chłód

w radiu śpiewa Diamanda swój mroczny z piekła blues

kurort pustych pokoi, po ścianach echo gna

w kosz wkładam muszelki zgubionych dni 

 

w parku na naszej ławce, nie siedzi wierny gil

i tylko w gałęziach drzew smętni cichy żal

patrzę w oczy jesieni, spadają liście z drzew

krajobraz moich nadziei śpi już 

 

już nie ma gwarnych plaż na których leżały dziewczyny

gdy w świt do ciebie szłam, a mewy cyferki kreśliły...

już nie ma gwarnych plaż, nie ma kafejki w cichej przystani

niejedna mara z oczu znikła i wielu straciło swą miłość 

 

już nie ma gwarnych plaż starego sprzedawcy bursztynów

i tylko w szumie fal znajduję swą młodość

już nie ma gwarnych plaż, na których leżały dziewczyny

gdy w świt do ciebie szłam, a mewy cyferki kreśliły

kurort pustych pokoi, po ścianach echo gna

w kosz wkładam muszelki zgubionych dni 

 

Gloria Korn

6.03.2019 popr.

Róża

róża jest najpiękniejszym kwiatem

i pięknym imieniem dziewczyny 

 

rozkwita na podglebiu wody

jak dziewczyna na pokazie mody

 

czerwona róża jest uosobieniem miłości

jasnowłosa powabem jej doskonałości 

 

gdy miłość opuszcza kwiat on ginie

dziewczyna brak miłości topi w winie

 

 

Gloria Korn (SK)

 

Sen róży

 

Pościeliłam sen jak łoże

a w nim ostatniej nocy łzy

by iść w nim ku tobie

w twe delikatne ręce obie

przez myśli niebezpieczne jak dziki step

po których biegną hordy kobiet

i ciągnie się ciemny bór, a w nim kwitną róże

lecz czy zerwiesz jedną z nich? 

 

3.03.2016

Wiatr

cicho wiał

jeszcze ciszej szeleścił

każdą nagość zbezcześcił

a niewinność dmuchnął 

 

ach! ten wiatr

wiatr zbereźnik

nieprzeparta w nim pokusa

każdej pannie dać całusa 

 

i o świcie w błękicie

i gdy zapada mrok

psoty i figle lubi nad życie

- to jego urok! 

 

nasłuchuje jak ptak śpiewa

gwiżdże, gdy się gniewa

spojrzy w oczy, poobraca

przelotnie, pomaca

 

i odleci!

płomień zgasi, płomień wznieci -

nieprzeparta w nim pokusa

by, dać w krzaki z panną susa 

 

 

2.03.2017

 

Inna nie będę

lubię kuszący seksapil kobiet

lubię, gdy uwodzą jej zalotne podwiązki

gdy czule patrzy na nią facet

obejmując wzrokiem horyzonty pośladków 

 

lubię, zapach wiosny we włosach kobiety

lubię, z kwiatów wianek na głowie

i sznur czerwonych korali roztańczonych

lubię w uszach cygańskie wisiorki 

 

lubię, gdy kobieta jest wiosenna kolorowa

pod pajęczym jedwabiem

sukienki nic nie skrywającej

jak jej oczy chabrowe w świetle o poranku 

 

gdy na nią patrzyłam

ślizgały się po niej krople rosy

nagość obiecywała

drżało z pragnienia moje serce

 

3.03.2020

Rzep

uczepił się rzep ogona
myślał, że to pies
a to była wrona
teraz za wroną będzie gnać
taka mać!
rzep z pieskiego ogona!

Naga kobieta

stanęła na brzegu lustra wody

jak bóg ją stworzył 

księżyc kładł dotyk na jej ciele

jak na upojnym nieskalanym kielichu

złotą pełnią  z niej spływał

po piersiach, biodrach, brzuchu

zauroczona jego świetlistą czułością

chłonęła nieba chcąc dotknąć raju

pieściła się opuszkami światła

i ciepłem serca

20.02.2017
Gloria Sława Korn-Acka

 

 

Otwórz bramy serca

wygaś swe serce dla starej miłości

wprowadź nową

stań się nowym człowiekiem

rozbij kamienie duszy

otwórz bramy serca

zrób to teraz

bo jutra nie będzie 

 

9.02.2017

Sława Kornacka