„Zawsze właściwą godzinę biją Boże Zegary”
R. Brandstaetter
nic nie dzieje się absolutnym przypadkiem
i nic we wszechświecie nie wydarza się na próżno
wszystko na naszej drodze dzieje się po coś
wszystkie nagłe miłości nieoczekiwane zdarzenia
wszystkie bolesne odejścia i niespełnione tęsknoty
każdy powrót w rodzinne strony po latach tułaczki
bo przecież wszystko ostatecznie ma swój głęboki sens
zarówno tam na samym dnie piekła
jak i na najwyższych wysokościach nieba
29.05.2017
Gloria O
..siedzę na dupie
i rozmyślam o chałupie a życie bezlitośnie siupie
co zrobić by wreszcie nic nie robić
co napisać by jednym zdaniem wszystko powiedzieć
gdy dobrze wiem że wszystkiego powiedzieć się nie da
gdzie znaleźć utracony sens
gdy zewsząd tak wściekle atakuje bezsens
i gdzie szukać czystego piękna
gdy ciężkie chmury całkowicie przesłaniają widoki
a kapryśne szczęście po prostu z nas drwi
29.05.2017
Gloria O
dobra osobiste tak pięknie chronione literą prawa
przysługują przecież każdemu człowiekowi
dlaczego więc cudza ochrona
dobrego imienia czci wizerunku i prestiżu
bezlitośnie przesłania prawo do mojego własnego spokoju
gdy powód wytacza mi absurdalny spór nie mam już wyboru
muszę ślepo w niego iść
i odbywać nieludzką podróż z diabłami
nierzadko w samym środku piekła
co bezpowrotnie zabiera mi kilka lat bezcennego życia
bo niesprawiedliwe prawo daje wolną możliwość
pozwania człowieka całkowicie bez winy
nie tknęłam go przecież nawet jednym słowem
a on bezkarnie narusza mój święty spokój
gdy ja tak bardzo pragnę go wreszcie mieć
podczas gdy ten kto jest prawdziwym źródłem jego bólu
śmieje się prosto w twarz mówiąc lekceważąco
że ma to wszystko w dupie bo w maju jedzie do stanów
i ja człowiek bez winy
sfinansuję mu tę podróż
dlaczego tak głęboko śpi sprawiedliwość
wnioskuję o jedną małą zmianę w prawie
ten czyje dobro rzekomo naruszono tekstem
w pierwszym bezwzględnym rzędzie
powinien pozwać samego autora słów
29.05.2017
Gloria O
W
księżycowym śnie, w noc gniewną
moje serce rwie się na
strzępy.
Znów piekło zaczyna się nade mną,
wracają
chłopców chóralne zastępy.
Wciąż widzę i widzę ich
blade twarze,
nie mogę, nie umiem o nich zapomnieć.
Cząstką
ich czasu, ich życiem żyję,
jak wilk stepowy za nimi
wyję.
Ten spektakl to nie „eureka”,
to zimny nóż
na gardle człowieka.
To wielkie podniebne
przestrzenie,
strzelają ludzie – a zabijają cienie.
Świat
pełen jest tragicznych ról,
za kotarami krew, a w sercach
ból.
Na twarzach maska i żałoba,
i to mi się wcale, a
wcale nie podoba!
Jak rosną piorunem nawałnic,
jak
w wichry wojen się zbroją.
W nich giną ludzie, a grają
cienie,
i gra z nimi śmierć – o każde istnienie.
Ja
jestem tej gry aż nazbyt świadomy,
zabijam w sobie nie tylko
gniew.
Ta sztuka we mnie, jest wojną moją,
i wciąż mi
się śni ich młoda krew.
22.01.2018
Gloria O
Zanurzam
się w Tobie
po oczy, po skórę, po ciało,
po wszystko,
co między nami się działo –
po każdy nerw, po oddech, po
słowa.
Po dotyk ten najistotniejszy,
po usta, co smak mają
najsłodszy,
w przestrzeni nocy, gdzie światło księżyca
naszej
wyobraźni nadaje kształt.
Łoże staje się łonem,
poduszki biustem,
a uda... Te są w myślach, przez
które
wchodzisz i już jesteś we mnie,
płyniesz jak
muzyka strun instrumentu
aż do momentu spełnienia.
Gdy
rozpłyniesz się niczym ocean,
wnikając w głąb mej
natury,
będziesz tym, co serce poruszy,
tym, co
najsłodsze:
Tobą we mnie.
29.05.2025
Gloria O
mów do mnie poetyckim tchnieniem
mów surową prozą codzienności
mów tak jak nikt nigdy wcześniej
prosto z samego środka serca
kołysz mnie swoją mową niczym matka
układająca do snu bezpieczne niemowlę
muskaj czułym słowem w najgłębszą noc
pod chłodnym połaciem białej kołdry
przykryj mnie gorącym szeptem rozpal nagłą burzą
pieść moje zmysły każdym dźwiękiem
palące pragnienie gaś wyłącznie sobą
a ostateczne ukojenie przynieś w ulewnym deszczu słów
28.05.2016
Gloria O
kiedy mężczyzna kocha kobietę
wszystko wydaje się proste i jasne
niebo ich przytula
słońce posłusznie ogrzewa
on kołysze ją lekko pośród gwiazd
miło bezpiecznie i przyjaźnie
łaknąc jedynie jej ciała
kiedy kobieta kocha kobietę
żąda byś umierała z rozkoszy
większej niż wszystkie znane dotąd doznania zmysłowe
ofiaruje ci bezgraniczną czułość
skrajną delikatność
albo odjazdowy styl dzikiej brutalności
i zawsze znajdzie na ciebie swój własny sposób
byś zaprzedała duszę samemu diabłu
choćby to miało jej zająć tysiąc lat
28.05.2016
Nikt nie pojmował aromatu tej miłości,
wyrosłej tak niespodziewanie
z mistycznego doświadczenia ekstazy.
Nikt nie zgadł, co kryją jej spojrzenia
biegnące daleko poza horyzont,
szukające ratunku i wsparcia w światłości
Gdy codzienność stawała się ciężarem wątpliwości,
a jedynym napojem dla ust spragnionych były słone łzy,
tylko ona wiedziała, jak bardzo jej pragnie.
Dziś nie ma już łez,
zabrakło także sił,
choć wciąż tak bardzo chciała biegać pośród dzikich róż.
Pragnęła pić z jej ust miododajny napój
w ogrodzie aniołów śpiewających czystym głosem,
tam, gdzie jedyną muzyką jest cichy szum wiatru,
a jedyną latarnią — wieczne światło księżyca.
Bo najgłębsze dramaty rozgrywają się w absolutnej ciszy —
tam, gdzie miłość staje się mistycznym sekretem,
którego świat nigdy nie zdoła pojąć ani uleczyć.
28.05.2017
Gloria O
nie dotykaj mnie bo wnet poczujesz płacz deszczu
łzy samotnej nocy i głęboki smutek poranków
tętno zaciskające gardła tych którzy już odeszli
i tych którzy wciąż żyją pod bezwzględną presją czasu
nie dotykaj mnie bo w moim przegubie ręki
oprócz zwykłych skurczów serca poczujesz coś więcej
żar dzikiego płomienia skryty w cieniu oczu
i chłodny oddech ciszy na mojej twarzy
to zbyt wielki ciężar jak na jedno dotknięcie
28.05.2020
Gloria
O
zamykam się w ciasnej poczekalni słów
by stać się czystą ciszą w twoim śnie
by żadne natrętne echo nie szukało już drogi do mnie
zamykam się głęboko w cieniu
w tej podwójnej barierze milczenia
której nikt z zewnątrz nie potrafi usłyszeć
jej bezruch ma moc o wiele większą niż jakikolwiek dźwięk
dostraja nas do schronień w samotnych miejscach
i skutecznie chroni przed głosem ukrytym w zaciśniętej pięści
bo kiedy wewnętrzny ból staje się silniejszy niż łzy
tylko absolutne milczenie przynosi mi ratunek
mój wierny bliźniaczy byt
28.05.2020
Gloria O
w tym szalonym rozbiegu godzin
pod chabrowym znakiem zapytania nieba
dni wczorajsze ostatecznie ostygły do temperatury prawdy
a noc otworzyła ciemne oczy
wcale nie jak kwiaty lecz jak stare zakurzone księgi
jej głęboki błękit nie daje rozkoszy dolinie
on po prostu jest
z intensywnością która bezczelnie pyta
i co teraz
Strawiński ten od rytmów dzikich i szalonych
może też widział kiedyś podobny bezruch
i słyszał w nim to czego nie da się zapisać
nie tanie szlagiery na pewno
raczej pierwotny szum albo ciszę która waży więcej niż symfonia
posłuchaj
otworzyłam na oścież okno by wiatr rozniósł te nuty milczenia
te wszystkie pytania na zawsze pozbawione odpowiedzi
niech osiądą na twojej skórze jak gęsty pył
jak coś czego już nigdy nie dasz rady zetrzeć
28.05.2025
Gloria O
Ofiarne serce złożone na
spracowanej dłoni
bije cichym pulsem wieczności
jej krzyk
radości niesie się echem od narodzin po kres
mówi jasnym
językiem początku
o nic nie prosi sama będąc cudem
Gestem
otwiera bramy niewidzialnego
uśmiechem ogrzewa chłodne warstwy
duszy
rozprasza cienie
przemienia łzy w czystą rosę
nadziei
Ten wiersz jest dla niej dla mojej Mamy
dla niej
cała zielona gęstość łąk
każdy pąk wznoszący się ku
słońcu
w cichym dziękczynieniu za dar istnienia
Jest
taka Mama
gwiazdy zwalniają w biegu na jej widok
czas
łagodzi rytm jakby chciał objąć całe jej trwanie
wciąż
patrzy na nas z obłoków
szukamy jej śladów w
konstelacjach
gdy blask jej miłości oplata nasze myśli i
sny
niczym lekki oddech dający siłę na każdy dzień
26.05.2025
Gloria
O
Jest w tym mieście magnetyczny urok
coś co wycisza zmysły
przywraca harmonię i uśmiech
małe kawiarenki z zapiekaną szarlotką
górskie schroniska pełne ciepła
i urokliwe uliczki otwarte na widok Gór Izerskich
Wczoraj wspinałam się na Szrenicę
kamienny szczyt pośród chmur
potargana lodowatym wiatrem
nieprzytomnie szczęśliwa
chłonęłam przestrzeń
gdzie świerki kłaniały się wichrom
odsłaniając surowy koloryt skał
Odwiedziłam też Ducha Gór
w dolinie rzeki Kamiennej
ziemia stała się tam nagle ogrodem
gdzie dawna historia i tradycja
splatają się z magią która dodaje sił
by w nocy powrócić w głębokich snach
26.05.2020
Gloria O
ma
w dłoni klucz do nieba
ogrzewa
ciepłem słońca
uśmiechem
każdy smutek wypogodzi
serce
kładzie na spracowanej dłoni
wita
okrzykiem radości
mówi
czystym językiem miłości
o
nic nie prosi sama będąc cudem
ten
wiersz jest dla mojej mamy
dla
niej wszystkie kwiaty na łąkach
jest
taka mama
anioły
grają dla niej na fletach
zatrzymują
się w biegu gwiazdy
gdy
ona wciąż patrzy na nas z obłoków
bo
miłość Matki nie zna zmierzchu
nawet gdy ona sama
staje
się już tylko światłem
23.05.2016
Gloria O
gorące myśli opadają pod ołowianym ciężarem faktów
najświętsze osie harmonii
łamią
się pod butem nadciągającego świtu jutra
jestem zmęczona lepkim prawem ciążenia
które bezlitośnie przyszpila do ziemi
umysł rozsypany w lustrach cierpienia
pragnie już tylko próżni
chłodnej gładkiej nieważkości
gdzie przestrzeń wchłania czas
a tajemnica otwiera się we mnie
pragnieniem cudu
24.05.2018
Gloria O
Bez pożegnań, bez zgiełku. Bez słów.
Jedynie księżyc wyszeptał rozstanie,
odwracając tafle w szklanym lustrze snów
– tej nocy utkanej z chłodnego cienia.
Świat osunął się spod stóp, pionowo, w otchłań.
Zastygła martwa cisza, wyczekując sekundy,
gdy w mroku, od myśli do myśli, bez tchu uciekam.
Witraż miasta — czerń wtopiona w szyby,
jakby ostatnia gwiazda pękła na niebie,
cieknąc iskrami w labirynt samotności.
Rankiem szare ptaki osiądą na parapecie.
Niespłoszone, dotkną wzrokiem dziewczyny,
która cały swój żywy świat zamknęła za drzwiami.
(25.05.2016)
Gloria O
Za nami sploty lata
–
zieleń łąk, barwność motyli, zapach kwiatów –
wszystko
to przeszłość,
której dotyk jeszcze pulsuje.
Lecz
Ty ślady te bezwzględnie zacieraj,
pozór twórz, że nigdy
nie istniały,
bo ich jasność nie pasuje
do mroku dnia
dzisiejszego.
Przemień smugę światła w smugę
cienia,
pogrąż w kamieniu milczenia,
i rozlej świętą
gorycz
zapomnienia.
A ja powiem, że rozumiem,
że
moja wiedza jest iluzją,
że pamiętam tylko Twoje imię,
które
potrafię ułożyć z liter lata.
(25.05.2017)
Gloria O
Przytulam Twój
zapach, na skrawkach ubrań
ukrytych w szafie niczym skarb
utracony.
Na Twoim grobie bieleją kwiaty,
a płomień
zniczy tańczy ogniem tęsknoty.
Każdy wschód słońca
to krok bliżej Ciebie, córeczko,
choć ścieżka ta spłakana
wiatrem i deszczem.
Wierzę, że spotkamy się
jeszcze.
Moja rozpacz, jak spękany step, krzyczy w
ciszy
błagając o cud objawień.
Każdy nerw oplata nić
oczekiwania.
Ty — bezkresnym Oceanem moich pragnień.
25.05.2019
Gloria O
odpłynęłam od siebie daleko
w krainę ciszy
gdzie ziemia stała się księżycem
a księżyc ziemią
ja jestem raz słońcem raz deszczem
ty moimi chmurami
i choć serce bije jeszcze smutnym wierszem
wszechświat błyska kolorowym światłem galaktyk
odpłynęłam bez żalu
z tą jedną czystą nadzieją
że znajdę wreszcie port właściwy
gdzie tylko dobre
wiatry wieją
30.08.2017
Gloria O
jest taka mama
która otwiera niebo bez klucza
w jej spojrzeniu gasną pożary
a konstelacje układają się do snu
jest taka mama
co nosi w sobie własne słońce
rozwiesza ciepło na krawędziach chłodu
serce podaje jak chleb powszedni
jest taka mama
co daje światło nie żądając w zamian niczego
jej miłość to cichy krwiobieg
żywi a nie obciąża
jest taka mama
cud z ciała i tchu
dla niej rosną dzikie ogrody
z niej wypływa każda moja rzeka
25.05.2023
Gloria O
gdyby na świecie
wszystkich drzew zabrakło
byłabym jak ten suchy pień drewna
bardziej samotna niż pustka może to sobie wyobrazić
24.05.2023
Gloria O
wyłuskana ze snu
przez mosiężny podmuch wiatru
nasłuchuję jak mrok otwiera usta
17.06.2017
Gloria O
gdy przyjaźń traci tętno
pustka staje się drapieżnikiem
karmionym twardym mięsem ciszy
24.05.2023
Gloria O
moje odbicie w lustrze
z każdym dniem zmienia front
wczoraj było ciepłe jak maj
jak lipcowy deszcz w środku lata
dziś zaraz po przebudzeniu
ujrzałam w swoim spojrzeniu smutek
wielki jak załamanie pogody
gęsty i ciemny
kryje się za nim martwa pustka
przestrzeń w której dusza wyje do gwiazd
serce staje się pustynią
a świat grobem
23.05.2020
Gloria O
oby ten smutny klucz
dzikich myśli
połączył mnie z tobą
w twoim locie do gwiazd
Gloria O
