kiedyś myślałam że życie jest nieskazitelnie piękne
młodość wiecznie i dumnie panuje
śpiew ptaków brzmi wyłącznie radośnie
szum drzew jest tkliwie łagodny
a jaskrawy kolor kwiatów i błękit nieba bezkarnie malują szczęście
jeszcze wczoraj myślałam że życie bywa piękne
młodość wprawdzie przemija lecz nigdy się nie kończy
śpiew ptaków cichnie gdzieś w oddali
szum drzew wpada w ton rozpaczy
a kolor kwiatów i błękit nieba odchodzą z gwałtowną falą czasu
tylko po to by kiedyś rozkwitnąć na nowo
dzisiaj już wiem że życie bezpowrotnie straciło młodzieńczą siłę
wszystkie barwy przyrody nagle pobladły
śpiew ptaków ostatecznie posmutniał
szum drzew został chorobą przeżarty od środka
a niebo na zawsze schowało się w gęstych dymach szarości
29.05.2016
Gloria O
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz